Droga do asklepiejonu

Asklepiejon był początkowo miejscem wypoczynku, z czasem stał się świątynią zdrowia, szpitalem i miejscem rekonwalescencji. Przybywających chorych poddawano oczyszczeniu - stąd grecka nazwa katharsis - kąpielom, krótszym lub dłuższym postom. Chory spędzał w świątyni jakiś czas, w ciszy i skupieniu zapadał w sen, a wokół niego wiły się oswojone węże, które lizały jego rany. Nad chorym czuwał bóg uzdrawiania Asklepios, który udzielał choremu w czasie snu ożywczych rad.

Edmund Waszyński urodził się w Lesznie w 1929 roku, tu też uczęszczał do szkoły podstawowej i średniej. Studia lekarskie odbył w Akademii Medycznej we Wrocławiu w latach 1952-1958. W czasie studiów był asystentem w Zakładzie Anatomii Patologicznej. Od roku 1959 nieprzerwanie związany z oddziałem położniczo-ginekologicznym szpitala w Lesznie. W latach 1979-2000 był ordynatorem tego oddziału. W roku 1994, równoległe z ordynaturą w Lesznie, objął kierownictwo Zakładu Humanistycznych Nauk Lekarskich w Akademii Medycznej we Wrocławiu. Wykładał historię medycyny, etykę lekarską i propedeutykę medycyny. W roku 1985 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych, a w roku 1999 otrzymał z rąk Prezydenta RP tytuł naukowy profesora.
Członek wielu towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych. Autor kilku książek medycznych i ponad 150 publikacji naukowych. Jest członkiem Honorowym Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Polskiego Towarzystwa Historii Medycyny i Farmacji.