Klub "Twój Styl"

Klub ,,Twój Styl’’  - powstał  w 1994 roku z inicjatywy pisma ,,Twój Styl’’ razem z ponad czterdziestoma podobnymi w całym kraju. Początkowo to pismo inspirowało działalność klubów. Po tym, jak wycofało się z patronatu, kluby po kolei kończyły działalność. Leszczyński jest dziś jedynym nadal prężnie działającym. Panie spotykają się raz w miesiącu w Bibliotece Ratuszowej. Na każdym spotkaniu inna z pań jest gospodynią i dba o ciekawy temat. Przy kawie dyskutuje się o książkach, muzyce, sztuce lub planuje wyprawy. Panie miały okazję spotkać się w ramach Klubu między innymi z Wandą Błeńską, Krystyną Koftą czy Czesławem Niemenem. Jeździły do muzeów, teatrów i oper. Organizowały rajdy samochodowe i wykwintne bale w zamkowych komnatach. Zawsze ze smakiem i wysoką kulturą. Klub ma charakter zamknięty. Od początku działa przy Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Stanisława Grochowiaka w Lesznie.

Z działalności Klubu: 

Klub w Górsku

W jeden z ciepłych czwartków wrześniowych członkinie istniejącego przy leszczyńskiej Miejskiej Bibliotece Publicznej klubu „Twój Styl” powróciły do tradycji wspólnych wyjazdów. Był bowiem taki czas, kiedy razem podróżowały po najbliższych okolicach Leszna, zwiedzały ciekawe miejsca i obiekty, dworki i pałace, budowle wodne, wyjeżdżały dalej, żeby na przykład w Poznaniu zwiedzić wystawy w Muzeum Narodowym, czy ekspozycję malarstwa Fridy Kahlo. Wybrały się nawet do Wiednia, by odwiedzić Złotą Salę, miejsce słynnych noworocznych koncertów.

Miejscowość, którą tym razem wybrały za cel swego wyjazdu, leży niedaleko Leszna. Górsko, czysta, miła wieś w gminie Przemęt w powiecie wolsztyńskim oferuje też ciekawe przeżycia. Program wycieczki opracowała jedna z członkiń klubu, Halina Ławniczak, gospodyni tego dnia. Wyjazd odbywał się pod znakiem poetów - Adama Mickiewicza i Wisławy Szymborskiej. Okazało się, że w Górsku te nazwiska mogły się połączy. Ale to później…

Pierwszym punktem ciekawego programu był pobyt w galerii ptaków Mariana Murka, która wciąż dostarcza dobrych wrażeń, nawet, gdy ktoś był tu już wcześniej. Galeria przecież istnieje i zaprasza zwiedzających od kilkudziesięciu lat. Ptaki wyrzeźbione w rzeczywistej wielkości i barwione przez Murka, umieszczone w przestrzeni leśnej i łąkowej zaaranżowanej pod dachem i dźwięki, które wydają, ich śpiewy, zachwycają wciąż na nowo.

Druga część galerii to płaskorzeźby powstałe w trakcie plenerów rzeźbiarskich - ilustracje do Pana Tadeusza Adama Mickiewicza i nagrania strof poematu. Trzy pawilony, jest nad czym się zadumać, wspominając swoje czytanie „Pana Tadeusza”, sprawdzić, ile się pamięta z koncertu Jankiela, czy Wojskiego. A może łatwiej przywołać z pamięci Inwokację i Litwo, ojczyzno moja, Ty jesteś jak zdrowie …

I późniejsze rozmowy z twórcą, który opowiedział o swej rzeźbiarskiej pracy. My słuchałyśmy, popijając kawę, rozkoszując się miejscowego wypieku drożdżowym plackiem, a wszystko to przy melodii bulgoczących w kociołku powideł śliwkowych i w otoczeniu dawnych sprzętów gospodarskich. Niezapomniane chwile.

Niedaleko galerii jest kaplica rzymskokatolicka, zbudowana w dwudziestoleciu międzywojennym, którą zwiedzałyśmy po raz pierwszy. Kościółek pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa należy do parafii przemęckiej. Samo Górsko znane od XVI wieku było niegdyś własnością opata cystersów w Przemęcie. Opiekę nad kaplicą sprawuje obecnie Murek, którego prace też tutaj spotykamy.

Murek mówił, że galerię ptaków przed laty odwiedziła Wisława Szymborska, o której najdłużej rozmawialiśmy w kolejnym miejscu wycieczki, na skraju wsi.
To miejsce, do którego zaprosiła nas Halina Ławniczak, miejsce, gdzie kiedyś stał ich wiatrak-koźlak, tak popularny w Wielkopolsce. Widać na środku działki ślad po nim.

Wiatrak od roku 1980 był własnością Haliny i Szczepana Ławniczaków, którzy troszczyli się o niego i otoczenie, przyjeżdżali z synami. Kupili go od Franciszka Śliwy, właściciela i młynarza od roku 1935, kiedy to nabył wiatrak od Kamieniarza. Śliwa uczył się zawodu w Grotnikach, w młynie wodnym. Wiatrak Ławniczaków nie mełł zboża, a był świetnym letniskowym domem.

W roku 1993 wiatrak zwiedzała Wisława Szymborska z księdzem Edwardem Majką - to on przywiózł gości do Górska. W niedalekiej Olejnicy przebywali na wakacjach. Zachowało się w zbiorach sąsiadów, dawnych właścicieli wiatraka, zdjęcie, na którym, na schodach prowadzących do wiatraka, rozpoznajemy Wisławę Szymborską i proboszcza Edwarda Majkę z Przemętu. Na zdjęciu jest, z 5-letnim synem Michałem, sąsiad Michał Bernacki i jego ojciec Lucjan, który pod nieobecność właścicieli oprowadzał gości. Więc ze względu na wizytę poetki - tym bardziej jesteśmy w miejscu historycznym.

O wiatraku z nostalgią opowiadała Halina, pozwalając oglądać liczne zdjęcia - wiatraka, we wnętrzu i przy nim. Spalił się podczas wyjątkowo upalnego lata, po długim czasie bez deszczu. W nocy z 20 na 21 sierpnia 2000 roku nad Górskiem rozpętała się straszna burza, piorun z boku uderzył w wiatrak, nie pomógł odgromnik. Wiatrak spłonął jak zapałka. Pozostał kawałek ziemi, z kwiatami i warzywami, krzewami, które też ucierpiały. I pozostałością po wiatraku na środku.

Nie mieli serca tu przyjeżdżać.

Dorośli już synowie, Karol i Paweł, na nowo jednak przed kilkoma laty zaczęli zagospodarowywać działkę ze wspomnieniem rodzinnego wiatraka. To oni, wraz z Haliną, przygotowali dla nas wspaniałą ucztę. Historyczno - literacko - przyrodniczo - kulinarną. Były fotografie, zwiedzanie domku, spokój przyrody, pół i niedalekich drzew. Bliskość jeziora Górskiego a za nim Olejnickiego. Halina czytała listy Szymborskiej do Filipowicza i jego do Wisławy. Dobrane teksty, wysyłane przez pisarza z Wielkopolski. Była poezja.
Pięknie to wszystko zostało zaplanowane przez naszą gospodynię i zrealizowane przy pomocy jej synów.

Wspaniała wspólna wycieczka.
JMH