Dostępność nie pojawia się tu na końcu programu ani w przypisie drobnym drukiem. Festiwal Kultury Bez Barier, który odbędzie się 6 i 7 lutego 2026 roku, od początku został zaprojektowany jako wydarzenie otwarte - w ramach projektu „Bez Marginesów. Nowa Perspektywa Kultury” i w duchu projektowania uniwersalnego.
Festiwal kierowany jest m.in. do osób niewidomych i niedowidzących, głuchych i niesłyszących, osób w spektrum autyzmu, osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz seniorów, zachowując przy tym w pełni integracyjny charakter wydarzenia. Wszystkie działania realizowane są z wykorzystaniem nowo wdrożonej infrastruktury dostępnościowej biblioteki - od systemu ToTuPoint i pętli indukcyjnych, przez tłumaczenia PJM online (MIGAM), po oznaczenia kontrastowe i system informacji wizualnej. Tu dostępność jest standardem organizacyjnym, nie dodatkiem.
Serdecznie zapraszamy do Leszczyńskiej Galerii Książki (pl. Jana Metziga 25) w dniach 6-7 lutego 2026 r. na Festiwal Kultury Bez Barier. Szczegóły w programie poniżej.
Program festiwalu:
Dzień I
piątek, 6 lutego 2026 r. - Leszczyńska Galeria Książki (pl. Jana Metziga 25)
- 9:00-11:30 | Blok poranny - zajęcia dla dzieci i młodzieży - obowiązują zapisy*
- Sala Audiowizualna
- 9:00-10:00 - Pokaz chemiczno-naukowy dla dzieci Mateusz Stocki
- 10:30-11:30 - Pokaz chemiczno-naukowy dla dzieci Mateusz Stocki - Pasaż Kultury
- 9:00-10:00 - Warsztaty muzykoterapeutyczne Fundacja Nordoff Robins: Dominika Dopierała
- 10:30-11:30 - Warsztaty muzykoterapeutyczne Fundacja Nordoff Robins: Dominika Dopierała
- Sala Audiowizualna
- 12:00-13:00 | Warsztaty edukacyjne - zajęcia dla młodzieży - obowiązują zapisy*
- Sala Organizacji Pozarządowych
Savoir-vivre w kontakcie z osobami z niepełnosprawnościami (warsztaty edukacyjne / świadomościowe) Izabela Sopalska-Rybak
- Sala Organizacji Pozarządowych
- 16:00-17:30 | Spotkanie autorskie połączone z projekcją filmu nominowanego do Oscara pt. "Sukienka" (reż. Tadeusz Łysiak)
- Sala Audiowizualna
Spotkanie autorskie: Anna Dzieduszycka
Spotkanie tłumaczone symultanicznie na polski język migowy (PJM)
- Sala Audiowizualna
- 18:00-19:30 | Spotkanie wieczorne
- Sala audiowizualna
Spotkanie / wydarzenie wieczorne: Marzena Figiel-Strzała
Spotkanie tłumaczone symultanicznie na polski język migowy (PJM)
- Sala audiowizualna
Dzień II
sobota, 7 lutego 2026 r. - Leszczyńska Galeria Książki (pl. Jana Metziga 25)
- 13:00-15:00 | Rodzinny blok warsztatowy - obowiązują zapisy*
- Pasaż Kultury
Warsztaty artystyczne - „Wspólne mandale” - skierowane do rodzin z dziećmi
- Pasaż Kultury
- 16:00-17:00 | Wydarzenie integracyjne
- Pasaż Kultury
Literackie karaoke z muzyką na żywo - wydarzenie wspólnotowe i integracyjne
- Pasaż Kultury
- 17:00-18:00 | Otwarcie wystawy
- Pasaż Kultury
Marek Chwistek - wystawa Światło na Manowcach
- Pasaż Kultury
- 18:00 | Koncert Gwiazdy Wieczoru: Budka Suflera
- Sala audiowizualna
(Liczba miejsc ograniczona - obowiązują darmowe wejściówki do odbioru w Informacji Leszczyńskiej Galerii Książki)
- Sala audiowizualna
*Zapisy na zajęcia pod numerem telefonu: 65 537 32 23
Izabela Sopalska-Rybak - założycielka i prezeska Fundacji Kulawa Warszawa. Trenerka, działaczka społeczna, ekspertka w grupach doradczych na temat potrzeb osób z niepełnosprawnościami i neuroatypowych. Członkini Warszawskiej Rady Kobiet. Absolwentka programu Szkoła Liderów Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności. Ukończyła Global Sports Mentoring Program: Sports for Community na zaproszenie Departamentu Stanu Stanów Zjednoczonych oraz Collaborative Leadership in Precarious Times Program w Wielkiej Brytanii. Działa na rzecz osób z niepełnosprawnościami w Polsce od 2012 roku. Prowadzi szkolenia na temat potrzeb osób z różnymi niepełnosprawnościami dla pracowników różnych instytucji oraz firm, lekcje savoir-vivre wobec osób z niepełnosprawnościami w szkołach, sprawdza dostępność. Wspiera podmioty w procesie otwierania się na klienta z niepełnosprawnością, profesjonalizacji obsługi, zwiększania dostępności placówek, usług i procesów.
Nominowana do nagród takich jak: Warszawianka Roku, Okulary Kaczkowskiego Nie widzę przeszkód, laureatka nagrody Kryształek Zwierciadła, ShEO Awards, Mazowiecka Lady D., Liderka Równości woj. mazowieckiego. W 2022 roku otrzymała Srebrny Krzyż Zasługi za działalność na rzecz osób z niepełnosprawnościami z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Anna Dzieduszycka - polska aktorka urodzona 12 grudnia 1990 roku, znana przede wszystkim z przejmującej roli Julii w filmie „Sukienka" w reżyserii Tadeusza Łysiaka, który został nominowany do Oscara w kategorii „najlepszy krótkometrażowy film fabularny".
Choć Anna nie wywodzi się z formalnej szkoły aktorskiej, jej występy - zarówno w kinie, jak i w projektach teatru niezależnego - zdobyły uznanie krytyków i publiczności, a ona sama została wielokrotnie nagrodzona m.in. na Rhode Island International Film Festival oraz w ramach festiwalu Grand OFF w Warszawie jako najlepsza aktorka.
Anna jest osobą o wysokim stopniu samodzielności i nieustraszonym stosunku do życia, mimo że choruje na achondroplazję (karłowatość). To nie tylko aktorka, lecz przede wszystkim autentyczna postać, która świadomie opowiada o swojej tożsamości, własnej wartości i miejscu w świecie. W swoich wypowiedziach Anna podkreśla, że walka o akceptację i prawo do normalnego życia była procesem, który wymagał od niej nie tylko odwagi, ale i wiary w siebie. Jej artystyczne i życiowe wybory pokazują, jak ważne jest przekraczanie stereotypów oraz budowanie przestrzeni, w której różnorodność nie jest zaskoczeniem, lecz normą.
Poza aktorstwem Anna działa społecznie, angażując się w projekty i kampanie, które mają na celu zwracanie uwagi na prawa i codzienne wyzwania osób z niepełnosprawnościami oraz przeciwdziałanie ich zawodowej i społecznej „niewidzialności".
Jej historia to opowieść o tym, że siła człowieka nie zależy od wzrostu czy od norm społecznych, ale od determinacji, pasji i gotowości, by żyć pełnią życia - z pasją, świadomością własnej wartości i gotowością do niesienia inspiracji innym.
Marzena Figiel-Strzała - urodzona w Zakopanem podróżniczka, zawodowa dziennikarka. Ukończyła magisterskie studia na Wydziale Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obroniła tytuł aktora dramatu przed Związkiem Artystów Scen Polskich. Przez ponad 10 lat pracowała jako aktorka na zawodowej scenie. Autorka cyklu reportaży „Dzieci Świata” i założycielka Fundacji Dzieci Świata.
Marzena Figiel-Strzała o sobie:
Do bycia w drodze popycha mnie miłość do Świata i Ludzi. Nie kolekcjonuję pieczątek w paszporcie ale ludzkie historie. Obnażam niewygodne prawdy i mówię o rzeczach ważnych. Pokazuję Świat bez różowych okularów, ale takim, jakim jest naprawdę.
W swoją pierwszą samotną podróż do Afryki wyjechałam w wieku 18-stu lat. Ciekawość świata podyktowana moim zafascynowaniem różnorodnością kulturową i miłością do ludzi zaczęła się jednak dużo wcześniej. Mój ojciec to podróżnik, alpinista i przewodnik wysokogórski, zdobywca 7-tysięczników w Himalajach. Ukochanym kontynentem mojej mamy była z kolei Afryka. To właśnie oni zaszczepili we mnie pasję do bycia w drodze i miłość do Świata. Podróżowałam jednak zawsze trochę inaczej - nie satysfakcjonowało mnie nigdy powierzchowne odwiedzenie danego kraju, ale prawdziwe zetknięcie się z jego kulturą, problemami społecznymi. Zawsze jechałam daleko poza utarte szlaki, czy turystyczne ścieżki, wchodziłam głębiej i uwielbiałam rozmawiać z ludźmi. Odkrywałam plemienne społeczności, o których próżno było szukać informacji w książkach, czy internecie. Rozbijałam namiot pośrodku plemiennych wiosek i tygodniami asymilowałam się z ludnością. Spędzanie czasu z dziećmi, pomaganie kobietom w ich zajęciach pozwoliło mi na własnej skórze odczuć trudy afrykańskiego kontynentu.
Najbardziej porażające zawsze były dla mnie historie dzieci - małych ludzi, których cała przyszłość kształtuje się właśnie w tym momencie. Nie mogłam przejść obojętnie obok ich ciężkiej pracy, czy bolesnych rytuałów, którym są poddawane. Największym impulsem to tego, żeby zacząć opowiadać historie Dzieci Świata był pobyt w Kambodży, do której pojechałam żeby zobaczyć kompleks świątynny Angkor Wat. Kiedy dotarłam na miejsce moją uwagę zwróciły nie świątynie a setki dzieci sprzedających tam pocztówki i flety za dolara. Po powrocie do Polski znajomi pytali mnie - no i jak Ci się podobał Angkor? A ja pamiętam tylko dzieci. Postanowiłam uzbierać pieniądze na aparat, wrócić tam i uwiecznić tę historię. Wtedy poznałam Suiego, osieroconego chłopca, który pracował zarabiając na miseczkę ryżu. Nakręciłam krótki film i po powrocie uzbieraliśmy z przyjaciółmi trochę pieniędzy dla niego. Celem było opłacenie edukacji. Nagle okazało się że Sui zapadł się pod ziemię. Nie dało się go nigdzie odnaleźć, mój przyjaciel Channou, który jest kierowcą tuk tuka dowiedział się, że Sui został wygnany z domu przez ciotkę, ponieważ nie zarabiał na siebie. Do dziś nie wiem czy chłopiec trafił do innej rodziny, czy został sprzedany - w Kambodży występuje przecież zjawisko handlu dziećmi. Wtedy uświadomiłam sobie, że praca dzieci to jest ich być albo nie być i że o tych historiach trzeba krzyczeć, nie można dawać cichego przyzwolenia. Postanowiłam też, że już nigdy nie opuszczę żadnego bohatera i faktycznie ze wszystkimi bohaterami opowieści mam kontakt, wiem co u nich słychać, czy mają jakiś problem. To są relacje na całe życie, których nie da się zapomnieć.
Od tamtej pory nakręciłam 24 reportaże, w tym 20 odcinków z cyklu „Dzieci Świata”. Moim najważniejszym projektem jest obnażenie procederu nielegalnej pracy dzieci w kopalniach miki w Indiach i na Madagaskarze. Wiem, że najlepsze co można zrobić to wyrażać stanowczy sprzeciw, nie godzić się na pracę dzieci i mówić o tym głośno - obnażać niewygodną prawdę. Im dłużej jednak szukam tych historii, im więcej dzieci poznaję, tym bardziej zdaję sobie sprawę z tęgo, jak wielka jest skala tego problemu. Jest jeszcze wiele historii do odkrycia.
Festiwal odbywa się jako część realizacji zadania „Bez Marginesów - Nowa Perspektywa” w ramach projektu “Projektowanie Uniwersalne Kultury - Dostępność w Instytucjach Kultury”.
Projekt “Projektowanie Uniwersalne Kultury - Dostępność w Instytucjach Kultury” jest finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach działania 3.3 “Systemowa Poprawa Dostępności” Priorytetu III “Dostępność i Usługi dla Osób z Niepełnosprawnościami” Programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027
#FunduszeUE #FunduszeEuropejskie
