Leszczyńskie cmentarze

„Ta książka powstała po to, aby uchronić od zapomnienia miejsca szczególne. Leszczyńskie cmentarze” - pisze we wstępie inicjatorka i redaktor wydawnictwa Janina Małgorzata Halec. To pierwsza publikacja, która przekazuje w literacki sposób wiedzę o przeszłości i teraźniejszości leszczyńskich nekropolii. Złożyły się na nią prace wielu autorów związanych z naszym regionem i z różnych instytucji. Autorami tekstów są: Janina Małgorzata Halec, Ewa Bartkowiak-Nabzdyjak, Marcin Błaszkowski, Jerzy Bogdanowicz, Małgorzata Gniazdowska, Jolanta Juśko, Maria Halina Ławniczak, Szczepan Ławniczak, Mirosława Maćkowiak, Adam Podsiadły, Jarosław Wawrzyniak. Urodę i nastrój poszczególnych cmentarzy oddają fotografie pozyskane z prywatnych zbiorów: Marcina Błaszkowskiego, Marcina Brzezińskiego, Zbigniewa Gryczki, Grażyny Janusz, Andrzeja Kotlarskiego, ks. Władysława Marzęckiego, Renate Sternel, Marzeny Trokowicz, Eugeniusza Wachowiaka oraz Foto Waza, Archiwum Państwowego, Muzeum Okręgowego, Miejskiej Biblioteki Publicznej i Parafii Rzymskokatolickiej pw. św. Mikołaja w Lesznie, i które specjalnie do niej wykonali m.in.: Cyprian K. Kostrakiewicz, Sławomir Skrobała, Jacek Wojciechowski. Ważną częścią publikacji są plany i mapy przygotowane przez Mariana Sucholińskiego, ukazujące zarówno kształt, jak i usytuowanie cmentarzy w przestrzeni miejskiej. Pozwolą one też lepiej wyobrazić sobie, gdzie dawniej chowano zmarłych w Lesznie. Poszczególne części rozpoczynają wiersze poetów związanych z Lesznem: Ryszarda Biberstajna, Krystyny Grys, Bolesława Karpińskiego, Stanisława Kruka uzupełnione pracami leszczyńskich artystów: Józefa Białcz Skorackiego (1920-2005), Romualda Bogaczyka (1910-80), Jana Kromuszczyńskiego (1913-99). Projekt okładki wykonał Bartosz Adamczak.

„Książka nie miała być i nie jest monografią grobownictwa Leszna, ani żadnego cmentarza z osobna, nie zawiera rozpraw naukowych. Nie opowiada z założenia o zwyczajach i obrządkach pogrzebowych ani w ogóle, ani w mieście. Jest […] zapisem indywidualnych odczuć i przemyśleń autorów. To oni wybrali sposób, w jaki zapraszają na poszczególne cmentarze, do refleksyjnej wyprawy w przeszłość i zamyślenia nad teraźniejszością. Ona za chwilę też będzie przeszłością…” (ze wstępu)