W symbolicznej godzinie „W”, 1 sierpnia 2025 roku, Leszczyńska Galeria Książki wypełniła się słowem, które nie przemija – mimo wojny, mimo czasu, mimo śmierci. W rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego, w bibliotecznych murach rozbrzmiewały nie tylko dźwięki pamięci, ale też głosy poetów i pisarzy, którzy w latach 1939–1945 stawiali opór piórem. Ich historie przybliżyła publiczności Lidia Sadkowska-Mokkas, autorka książki „Słowa w ogniu. Literaci w Warszawie 1939–1945”.
Spotkanie było poruszającą literacką podróżą przez okupowaną Warszawę – od eleganckich salonów Nałkowskiej po konspiracyjne redakcje i piwniczne wieczory poetyckie Kolumbów. Sadkowska-Mokkas opowiadała o twórcach, którzy nie tylko pisali „mimo wszystko”, ale nierzadko dlatego właśnie, że świat walił się w gruzy. To byli ludzie, którzy w najtrudniejszych chwilach nie tracili głosu – choć czasem płacili za niego najwyższą cenę.
Prowadząca wieczór nie ograniczyła się do faktografii – z niezwykłym wyczuciem snuła opowieść o sile literatury i jej etycznym wymiarze. Goście spotkania mieli okazję nie tylko posłuchać refleksji autorki, ale także włączyć się do rozmowy – pełnej uważności, wzruszenia i osobistych wspomnień.
Wieczór z Lidią Sadkowską-Mokkas pokazał, że literatura – nawet ta pisana w ciemności – potrafi rzucać światło. I że pamięć o tych, którzy słowem stawiali opór, nadal jest potrzebna. Zwłaszcza 1 sierpnia.
