Zalecenia techniczne dla autorów

 

1. Całość tekstu, włącznie z przypisami, zapisujemy czcionką Times New Roman, z interlinią jednowierszową (opcja „pojedyncze”), bez odstępów przed i po akapicie.

2. Imię i nazwisko autora (autorów), bez tytułów naukowych, wraz z nazwą instytucji, z której autor się wywodzi (afiliacja) oraz adresem e-mail: zapisujemy niepogrubioną 12-punktową czcionką, umieszczamy na pierwszej stronie tekstu, w lewym górnym rogu, wyrównujemy do lewej.

3. Tytuł zapisujemy 16-punktową czcionką, pogrubiony, wyśrodkowany. Na końcu tytułu nie stawiamy kropki.

4. Streszczenia

– jeśli tekst jest artykułem, pod tytułem umieszczamy streszczenie w języku polskim i – jeśli to możliwe – w angielskim, zawierające do 600 znaków,

– słowo „Streszczenie:” pogrubiamy, całość zapisujemy czcionką 10-punktową i justujemy.

5. Tekst główny

– zapisujemy 12-punktową czcionką, justujemy,

– włączamy funkcję automatycznego dzielenia wyrazów,

– śródtytuły (nienumerowane) pogrubiamy, wyrównujemy do lewej, zapisujemy 14-punktową czcionką,

– stosujemy akapit amerykański – odstęp jednowierszowy pomiędzy akapitami, bez wcięcia pierwszego wiersza,

– krótkie wyliczenia wyrównujemy do lewej, kończymy przecinkami,

– wyliczenia w formie dłuższych wypowiedzeń justujemy, kończymy średnikami lub kropkami,

– stosujemy nie więcej niż dwa rodzaje wyliczeń w tekście, numerowane i nienumerowane,

– jeśli w tekście przywołujemy strony WWW jako hiperłącza, to należy dodać przypis ogólny np.: Wszystkie odesłania do stron internetowych przedstawiają wersję aktualną z dnnia dd.mm.rrrr.

– sprawdzamy, czy wszystkie podane w przypisach i bibliografii linki są aktywne.

7. Materiał ilustracyjny

– tytuły i źródła do tabel, rysunków, fotografii zapisujemy czcionką 10-punktową, justujemy,

– tytuły tabel umieszczamy nad tabelami, poprzedzając skrótem, np. Tab. 1., 

– tytuły rysunków, wykresów, fotografii umieszczamy pod materiałem ilustracyjnym, poprzedzając odpowiednim skrótem, np.: Wykr. 1, Rys. 1, Schem. 1, Il. 1, Fot. 1., 

– tytuły w formie zdania kończymy kropką, krótkie – bez kropki.

– w tabelach konsekwentnie stosujemy równoważniki zdań albo zdania,

– nagłówki wewnątrz tabel zapisujemy wielkimi literami,

– zawsze podajemy informację o źródle – wyśrodkowaną, pod tabelami, rysunkami i in., zakończoną kropką,

– do każdego źródła tworzymy pełny opis bibliograficzny (jak w przypisie), do fotografii dodajemy nazwę autora, np. Fot. E. Baldys.

– wykresy, tabele, rysunki, fotografie należy dodatkowo przesłać w oddzielnych plikach wyjściowych razem z danymi (w przypadku materiałów graficznych rozdzielczość musi wynosić min. 300 dpi)

8. Zasady zapisu stosowane w tekście głównym

Nazwy obce instytucji

– pierwsze wystąpienie w tekście nazwy instytucji zagranicznej podajemy w pełnym brzmieniu, tzn. nazwę spolszczoną, oryginalną, jedną z nich umieszczając w nawiasie. W dalszej części tekstu stosujemy konsekwentnie jedną z wybranych nazw: spolszczoną lub oryginalną,

np.: Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń i Instytucji Bibliotekarskich (International Federation of Library Associations and Institutions, IFLA). 

– spolszczamy jedynie nazwy, które mają polskie odpowiedniki,

– akronimy nazw instytucji rozwijamy w pierwszym wystąpieniu w tekście, np. IFLA (International Federation of Library Associations and Institutions = Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń i Instytucji Bibliotekarskich),

– nie rozwijamy skrótów powszechnie znanych.

Imiona i nazwiska

– przytoczone po raz pierwszy nazwisko poprzedzamy pełnym imieniem (Bronisław Świderski). W dalszej części tekstu należy stosować już tylko pierwszą literę imienia (B. Świderski) lub samo nazwisko,

– wyjątek: pełne imię podajemy, jeżeli rozpoczyna ono zdanie oraz jeśli wymieniamy je po raz kolejny, ale w zestawieniu z nazwiskami cytowanymi po raz pierwszy,

– bez imienia i inicjału możemy podawać nazwiska powszechnie znane,

– imiona i nazwiska obcojęzyczne podajemy w postaci oryginalnej (chyba że wersja spolszczona już się upowszechniła).

Skróty

– daty roczne konsekwentnie zapisujemy ze skrótem „r.”, np. 2000 r.,

– w zdaniu: W roku 2000... skrótu nie stosujemy,

– stosujemy konsekwentnie skróty, takie jak: m.in., np., itp.,

– zdanie – jeśli to możliwe – nie powinno zaczynać i kończyć się skrótem.

Wyróżnienia

Kursywę stosujemy do:

– cytatów 

– wszystkich kategorii tytułów: książek, sprawozdań, aktów prawnych, regulaminów, artykułów, prac doktorskich, referatów, norm, serii wydawniczych, postów na blogach, elementów stron WWW itp.,

– nazw projektów, programów, jeśli są oficjalnymi i pełnymi tytułami dokumentów, terminów definiowanych pierwszy raz, obcojęzycznych terminów, pojęć, motta.

Cudzysłów stosujemy do:

– tytułów czasopism,

– oznaczania specyficznych użyć wyrazów i wyrażeń,

– nazw różnego rodzaju imprez, wydarzeń: wystaw, konkursów, szkoleń, paneli, projektów, lekcji bibliotecznych, konkursów czytelniczych, happeningów.

Mieszane wyróżnienia – część stała nazwy bez wyróżnienia, zmieniający się tytuł/nazwa w cudzysłowie – stosujemy do:

– cyklicznych nazw konferencji i innych imprez (np. Noc Bibliotek "Klimat na czytanie"),

– nazw studiów podyplomowych. 

Bez wyróżnień (ponieważ wyróżnikiem są tu pierwsze wielkie litery) podajemy tytuły: portali, blogów, repozytoriów, baz, programów komputerowych, przeglądarek, programów, projektów grantowych, unijnych (jeśli nie są to tytuły dokumentów).

Pogrubienie możemy zastosować w celu podkreślenia ważności wyrazów/pojęć/zdań, ale koniecznie z umiarem (np. nie są potrzebne w sprawozdaniach); nie stosujemy podkreśleń i podwójnych wyróżnień, np. pogrubienia i kursywy jednocześnie.

Pauza, półpauza i dywiz

Stosujemy dwa rodzaje znaków graficznych (kresek), które różnią się długością. Półpauza w funkcji pauzy wymaga spacji z obu stron: ( – ), w funkcji kreski łączącej nie ma spacji: 1998–2000. Łącznik (dywiz) jest krótki i nie może być w nim spacji: biało-czerwony, Nowak-Kowalska, niby-artysta.

Aparat naukowy

Przypisy i spis bibliograficzny przygotowujemy zgodne z normą PN-ISO 690:2012.

Przypisy

– każdy cytat oznaczamy poprawnym przypisem z podaniem stron, z których je zaczerpnięto,

– przypisy stosujemy też do komentarzy, objaśnień, powołań itp.,

– stosujemy opcję automatycznego wstawiania przypisów dolnych,

– na końcu przypisu zawsze stawiamy kropkę,

– przypisy wyrównujemy do lewej, zapisujemy 10-punktową czcionką,

– nazwiska i inicjały autorów (jeśli są pierwszym elementem przypisu) wyróżniamy wielkimi literami,

– nie stosujemy przypisów do mott (podajemy jedynie autora i tytuł pod mottem),

– w przypisach stosujemy polskie skróty, np.,

– tamże (zamiast ibid., loc. cit.),

– dz. cyt. (zamiast op. cit.), np. MICHALSKA, A., dz. cyt., s. 52,

– w: (zamiast In),

– i nast. (zamiast passim),

– i in. (zamiast et al.). 

Bibliografia

bibliografię umieszczamy na końcu tekstu. Wyraz Bibliografia: powinien być pogrubiony,

w bibliografii umieszczamy wszystkie dokumenty cytowane w tekście (w tym również pozycje wymienione w podpisach pod materiałem ilustracyjnym, z wykluczeniem stron internetowych),

opisy bibliograficzne sporządzamy zgodnie z powyższymi przykładami,

w bibliografii podajemy strony tylko w przypadku artykułu lub rozdziału,

bibliografia musi być zapisana czcionką 10-punktową, ponumerowana automatycznie, uporządkowana alfabetycznie,

każdą pozycję bibliograficzną wyrównujemy do lewej i kończymy kropką,

nazwiska i inicjały autorów (jeśli są pierwszym elementem pozycji bibliografii) wyróżniamy wielkimi literami,

– podajemy ISBN/ISSN i/lub DOI dokumentu.